Portos – Santiago

Zondag 29 mei 2011. Bij het opstaan deze ochtend moest alles zo stil mogelijk, om de overige pelgrimsgangers niet te storen in hun slaap. Alhoewel, de meesten stonden ook vroeg op en rond 7:00 ligt er niemand meer op bed.

Bas, Joost en Wim ontbijten met z’n drieën in het keukentje. Bas toont zich een heer en stelt zijn stoel beschikbaar aan een Franse mevrouw die dit zeer op prijs stelt. Om 7:45 zitten de drie op de fiets en hoha’en richting Santiago. Om dat vandaag te halen besluiten ze het laatste deel van de route iets anders te doen, door de hoofdweg N547 te volgen. Ook hier is het niet anders dan elders op de route: Heuvel op, heuvel af. De Spaanse bushokjes zijn door de broers inmiddels omgedoopt tot lunchroom. Vandaag vormt geen uitzondering en de lunch wordt genuttigd in een bushokje. Eerst even een schoonmaakbeurt, want ze willen er wel netjes bijzitten. Bovendien willen ze niet opnieuw gestraft worden door Sint Jakob.

Vandaag hebben ze een groot plat brood gekocht. Het heeft wel wat weg van een koeienvlaai. Met beleg van Bas en een restje chocopasta van de broers beleggen ze de reuzeboterhammen. Bij het naderen van Santiago betrekt de lucht en voelen ze af en toe een drupje. De Franse vrienden uit Rennes, die ze vanochtend nog even gesproken hadden, zeiden het al: Het weer gaat veranderen, er komt regen. De pelgrims fietsen regelrecht naar de camping en zetten snel de tenten op. Deze staan nog maar net als de eerste bui uit de hemel stort.

Na een heerlijke warme douche lopen Bas, Joost en Wim richting de stad, met de regenjas binnen handbereik. Eerst gaan ze naar het pelgrimsbureau. Daar worden de passen gecontroleerd en krijgen ze hun compostelaat uitgereikt. Ze kopen er meteen een kartonnen kokertje bij zodat de oorkonde op de rest van de fietstocht niet beschadigd raakt. Daarna gaan ze met z’n drieën lekker uitgebreid uit eten. Dat hebben ze wel verdiend! Voldaan lopen ze terug naar de camping, waar ze tot een uur of twaalf wakker worden gehouden door een groepje jongelui dat tegenover de pelgrims staat. Ook ’s nachts is het nog regenachtig en de druppels op het tentdoek verdringen de stemmen naar de achtergrond.

Om de pelgrimsreis compleet te maken, zullen Joost en Wim na Santiago nog verder rijden naar het westen van Spanje. De legende verhaalt over de heilige Jacobus die Jezus’ opmerking “ga naar het einde van de aarde” zo letterlijk nam, dat hij is doorgelopen tot het meest westelijke punt van Spanje: Finisterra. De broeders Van der Male doen dit per fiets.

Dit bericht is geplaatst in Spanje 2011. Bookmark de permalink.

6 reacties op Portos – Santiago

  1. Irina schreef:

    Gehaald! Gefeliciteerd! Wij hebben gisteren het kaartje uit Santiago ontvangen.

    Wouter en Irina

  2. Marije schreef:

    Gefeliciteerd! Maarre, zou het niet leuk zijn om vanaf Finisterre via Gibraltar weer terug naar NL te fietsen om zodoende nog wat pagina’s aan het logboek te kunnen toevoegen…..?

  3. Hans schreef:

    Dit getuigd van grote klasse heren jullie moeten toch wel een verschrikkelijk voldaan gevoel hebben wat met geen pen te beschrijven is.
    Geniet ervan en een goede reis terug.

    groetjes Hans M

  4. ans en kees schreef:

    Proficiat, mannen! Jullie hebben een topprestatie geleverd! Tot gauw!

  5. Dirk en Carla schreef:

    Onze Vaders,

    Hartelijk feliciteerd met deze enorme prestatie. Moet een geweldig gevoel geven!! Ook heel leuk en bijzonder te lezen hoe het jullie is vergaan middels dit logboek. Alle hulde voor dit initiatief.

    Gewoon verder fietsen dus. Als maar rechtdoor je komt vanzelf weer in NL.

    Hartelijke groet

    Dirk en Carla

  6. fokko meijer schreef:

    Lieve Joost en Wim,
    Wat een prestatie!!!!En….wat hebben jullie al veel kilometers afgelegd.
    Ik krijg het al in mijn kuiten wanneer ik jullie logboek lees. Super!jullie zijn kanjers!
    Heeeeel veeeeel sukses nog toegewenst.
    Vanuit de nachtdienst denk ik aan jullie.

    Lieve groet, Fokko

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.