Auteur Archief: Wim

Bloemen aan het eind!

Geplaatst in Schotland 2019 | 2 Reacties

Hij ligt klaar!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

North Shields

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

5 Juni 2019.

Widdrington – Whitney Bay

De route die nu min of meer de kustlijn volgt is heel afwisselend en mooi om te fietsen, met af en toe toch nog een klimmetje. Bij het North Blyth zien we op het routebordje dat een eindje verderop een pontje voor voetgangers naar de overkant van de rivier gaat. Dat scheelt al gauw acht á tien kilometer fietsen. We wagen het erop dat we meekunnen en slaan af in de aangegeven richting. We komen van alles tegen maar geen pontje. Uiteindelijk eindigen we voor de slagboom van een fabriekscomplex. De daar aanwezige portier geeft ons tekst en uitleg: Helaas, de laatste pont is al vertrokken, zo’n vijftien jaar geleden ongeveer! Aangekomen in Blyth gaan we op zoek naar koffie en komen terecht in een Art Café. Het doet een beetje kakkerig aan. Een soort van Engelse Cor Bakker zorgt voor wat extra sfeer in het etablissement. Onder zijn bezielende begeleiding schuiven we plechtig en in stijl een stuk cheese cake naar binnen! Na dit intermezzo vervolgen onze tocht en belanden in een mooi stadspark. Een goede en rustige plaats om in beraad te gaan, want de vaders verkeren in een dilemma. Op de eerste dag van onze fietstocht misten we bijna Ferry in IJmuiden. Met de gedachte in ons achterhoofd: Dat gaat ons geen tweede keer gebeuren staan we nu een week te vroeg in Newcastle! We nemen diverse scenario’s door. We kunnen de NCN 1 verder doorfietsen naar het zuiden en dan een lus maken en weer terug naar Newcastle. Of met de trein zuidwaarts, bijvoorbeeld naar York en vandaar een route zoeken naar Newcastle. Ook informeren we bij DFDS wat de kosten zijn voor een overboeking naar zes juni. Als laatste en zeker niet het onbelangrijkste item kijken we naar de weersverwachting voor de komende week in de regio waar we eventueel willen gaan fietsen. De vooruitzichten zijn wisselend maar een ding staat wel vast, in de meeste dagen die we hier nog te gaan hebben zal het regenpak het meest gedragen kledingstuk zijn! We hakken de knoop door en regelen een overboeking bij DFDS. Donderdagavond zitten we aan boord op weg naar huis! Gemengde gevoelens? Enigszins, maar het Rondje Schotland wat we graag wilden fietsen hebben we, op het whiskey rondje na, helemaal gefietst. We hebben enorm genoten van het prachtige Schotland en zijn uitermate vriendelijke bevolking. Het weer zat niet altijd mee maar dat hoort ook bij dit land! We leggen ons bij onze beslissing neer en doen dat, voor de laatste keer, in een tweepersoonsbed in Hotel 52 aan de South Promenade in Whitney Bay. Last nut not leest willen we iedereen bedanken voor de support, op welke wijze dan ook, die we onderweg mochten ontvangen. We ervaren dat telkens weer als een steuntje in de rug. Nogmaals hartelijk dank!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

De weersverwachting.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Doorkijkje in Whitney Bay.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Vuurtoren bij Old Hartley.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Havenactiviteiten in Blyth.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

4 Juni 2019.

Embleton – Widdrington

We verlaten de schoonste camping waar we tot nu toe hebben overnacht tijdens deze fietstocht. We reiken graag hier onze award uit waarmee de crew zeer verguld is! Het lijkt wel of de Engelse horeca ons vandaag geen kopje koffie wil verkopen. Als we uiteindelijk toch iets vinden is het een schot in de roos. Een voortreffelijke Americano en een voorbeeldige cortado vergezeld van een heerlijke Portugese pasteis de nata. Hoe internationaal wil je het hebben? Zou dat allemaal verdwijnen als de brexit werkelijkheid wordt? In de middag, als de fish and chips achter de knopen zitten, wakkert de tegenwind weer behoorlijk aan op de kale kustweg. Om de krachten wat te sparen rijden we in een treintje richting camping Hemscott Hill Farm in Widdrington. De camping is nog niet geopend, maar ze bieden ons wel een eenvoudige kamer aan voor de nacht. Gelukkig maar want het regent inmiddels pijpenstelen!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Haven in Amble.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Warkworth Castle.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Vogelvoedselbank.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Aantrekkelijk kleurtje.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

3 Juni 2019.

Beal – Embleton

Afgelopen nacht verschillende keren wakker geschrokken door de haast stormachtige wind die onze tentjes flink laat klapperen. De gedachte komt op om een paar extra scheerlijnen te zetten, maar om nou midden in de nacht je warme slaapzak te verlaten! Door bijbetaling van £5.- per persoon, bovenop de pitchprice van £10,- krijgen we deze morgen een echt Engels breakfast voorgeschoteld. Als we aan het ontbijt beginnen staan de fietsen gepakt en gezakt gered voor vertrek. In verband met de nog steeds krachtige wind die we vaak pal tegen hebben wijzigen we de route op een paar punten. We hebben tenslotte nog en hele dag voor ons. Gisteren ergerden we ons enigszins aan de hoge hagen langs de weg die ons het uitzicht vaak belemmerden. Vandaag is het een ander verhaal en zijn we er blij mee als windbreker. De camping waar we willen overnachten verleend geen toegang meer aan tentkampeerders, zodat we een aantal kilometers van de route afwijken voor een andere camping waar we hartelijk worden ontvangen!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Pub The Greys Inn. Embleton

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

the Barn at Beal.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

2 Juni 2019.

Horncliffe – Beal

We zijn uitgenodigd voor het ontbijt in B&B Laundry en laten het ons goed smaken. We moeten wel zelf de tafel afruimen! Als we circa vijfhonderd meter op weg zijn verlaten we Engeland via de Union Bridge en zijn weer terug in Schotland. In Berwick worden we nog overvallen door een buitje en zitten de rest van de bui uit met een kopje koffie bij Costa. ( een van onze favoriete koffieshops ! ) We vervolgen van hieruit de NCN 1 die gaandeweg meer op een mountainbike trail lijkt dan op een fietsroute. En dat over een lengte van veertien kilometer! Op de camping in Beal krijgen we pitch 6 toegewezen. Winderig maar met een prachtig uitzicht op Holy Island en de Noordzee.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

NCN 1.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Berwick.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Union Bridge.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Ontbijtbuffet.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

1 Juni 2019.

Kelso – Horncliffe

Vanuit Kelso nemen we een alternatieve route die meer noordwaarts loopt en de rivier de Tweed min of meer volgt. De grote groene grasweides met schapen maken inmiddels plaats voor landbouwgebied. Op enorme akkers worden onder andere diverse graansoorten, koolzaad, aardappelen en erwten verbouwd. Het kan hier schijnbaar ook zonnig zijn want hier en daar zijn zelfs zonnepanelen geïnstalleerd. We zien een perceel aardappelen voorzien van een beregeningsinstallatie. Dat doet ons toch wel wat overdreven aan, als we de laatste paar weken in aanmerking nemen. Aan het eind van de dag kunnen we eindelijk weer eens onze tenten opzetten aan de Engelse kant van de Tweed. Het was een redelijke droge dag vandaag maar tijdens het koken van de avondmaaltijd overvalt ons een spikkelbuitje. Dat dan weer wel!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Meet- en regentechniek.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Werk aan de winkel.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Lekker bij de koffie.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

31 Mei 2019.

Innerleithen – Kelso

Voordat we Innerleithen verlaten gaan we eerst naar de Co-op want de bodem van de boodschappentas is bijna zichtbaar. Als we naar de kassa lopen worden we aangesproken door een mevrouw met de vraag: Zijn jullie die mannen die gisteren fish and chips hebben gegeten in Peebles? We kunnen niet anders dan dat beamen. Zij bleek daar zelf op dat tijdstip ook een visje te hebben genuttigd en vertrouwde ons toe dat het de beste zaak van de regio was. Boften wij even! Het is frappant dat we de laatste paar dagen ongewild met landgenoten in contact komen. Gisteren in Peebles stonden we voor een portiek te overleggen om wat warms te gaan eten. Er stond in het portiek een jongeman een sigaret te roken. Hij was zo vriendelijk om ons, tussen twee trekjes door, in onze moedertaal te adviseren. Vanmorgen gingen we koffie drinken in een lunch/tearoom annex bakkerij. Verschillende mensen zaten te lunchen. Joost vraagt aan Wim: Hoe laat is het eigenlijk? De dame aan het tafeltje naast ons antwoord: Het is twaalf uur geweest! In de loop van de middag stoppen we even bij een mooie oude brug voor een foto. We zijn niet de enigste. Er loop nog een echtpaar en de manier waarop ze hallo zeggen zegt al genoeg. Leuke mensen trouwens die Hollanders in de vreemde!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Ouderwets bijtanken.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Scott’s view.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Brug over de Tweed bij Newstead.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

30 Mei 2019.

Biggar – Innerleithen

◦ Voordat we vertrekken maken we nog snel even gebruik van een extra faciliteit van het hotel. De bedrijfsfietspomp zorgt weer voor voldoende spanning in de banden zodat we er voorlopig weer tegenaan kunnen. In tegenstelling tot gisteren voelt de temperatuur van circa veertien graden Celsius aangenaam aan. Eenmaal op weg over een prachtige route ontmoeten we Cor Zwaag. Cor doet ook het rondje Schotland en heeft zich beter voorbereid dan de vaders. Hij is namelijk op een lig/roeifiets! We hebben een leuk en aangenaam gesprek met deze sportman.Maar gezelligheid kent geen tijd en we moeten weer verder. Met enige weemoed zien we Cor liggend op zijn fiets in een vloeiende cadans bij ons vandaan roeien! Niet veel later kunnen we ons weer verkleden in wat we ondertussen ons Schots kostuum noemen. Als we het eenmaal aan hebben is dat ook vaak voor de rest van de dag. Zo ook vandaag! Het kost nog enige moeite om een warm onderkomen te vinden in Innerleithen, maar uiteindelijk lukt het toch.

Geplaatst in Schotland 2019 | 1 reactie

Sfeerimpressie.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

29 Mei 2019.

Polmont – Biggar.

Als we het rolgordijn omhoog trekken worden we haast verblind door het zonlicht dat de kamer instraalt. Dat beloofd wat voor vandaag! We zijn echter nog geen tien kilometer onderweg als we ons weer strak in het pak moeten hijsen. Bij het stadje Linlithgow verlaten we de hoofdroute voor een alternatief die meer door de country gaat. De hoofdroute loopt dwars door de stad Edinburgh en daar hebben we niet zoveel trek in. Het is met tien graden Celsius behoorlijk koud, het blijft maar regenen en het beetje wind wat er staat hebben we tegen. Het is een koude grijze troosteloze dag. Om de moed erin gehouden zingen we een paar toepasselijke liedjes. Onder andere: Singing in the rain en Raindrops keep falling om my head. Als we in de avond op onze warme kamer door het raam naar de gestaag neervallende regen kijken, heffen we spontaan een liedje van Rob de Nijs aan. Zachtjes tikt de ……….

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Wat een troosteloze grijze dag.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Aquaduct over de Avon.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

28 Mei 2019.

Fintry – Polmont

Vanmorgen met droog weer vertrokken. Er zat zelfs wat blauw in de lucht en de zon laat zich af en toe zien. Frisjes is het wel met elf graden op de thermometer. We krijgen vanaf de camping drie kilometer de tijd om wat in te fietsen, dan volgt er een klim over vijf kilometer. Halverwege stoppen we voor twee demonstraties. Aan de linkerkant is een boer bezig zijn kudde schapen bijeen te drijven. Zittend op een quad doet hij het grove werk en zijn rechterhand ( een border collie ) zorgt voor de details en de afwerking. Prachtig om naar te kijken! Aan de rechterkant worden machinaal een groot aantal dennenbomen geveld en keurig op lengte gezaagd. Ongelofelijk hoe snel een en ander in zijn werk gaat. Na de klim volgt een prachtig uitzicht en een mooie lange afdaling tot in het stadje Lennoxtown. Tijd voor koffie en een paar remblokken vervangen. Vanaf Kirkintilloch fietsen we over het jaagpad langs het Forth & Clyde Canal. Een tegemoet komende mountainbiker spreekt ons aan in zijn Schotse moedertaal. Hij heeft veel vragen en ook veel te vertellen. Hij was nu bezig aan zijn dagelijkse fietsrondje langs het Canal op zijn nieuwe onlangs aangeschafte mountainbike. Het moet wel een optimistische man zijn want hij is al zevenentachtig jaar oud! In Falkirk komen we uit bij het Falkirk Wheel. Dat is een scheepslift die de hoogteverschil van vierentwintig meter overbrugd tussen het Forth & Clyde Canal en het Union Canal dat van Falkirk naar Edinburgh loopt. Het is een wonder van techniek en fascinerend om de lift in werking te zien. De vrijwel droge fietsdag eindigt in het iets verderop gelegen Polmont waar we voor weinig een kleine kamer betrekken!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Falkirk Wheel.

Geplaatst in Schotland 2019 | 1 reactie

All you need is…..

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Forth & Clyde Canal.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

27 Mei 2019.

Starhyre – Fintry

Als we opstaan ziet het er buiten goed uit. Het is tenminste droog en hopelijk blijft dat vandaag zo. Met af en toe een spikkelbuitje valt in dit land goed te leven. We fietsen een mooie route langs Loch Lubnaig en komen zo in Calander terecht waar we koffie drinken in een druk bezochte tearoom annex bakkerij. Met een paar flinke klimmen achter de rug arriveren we op Campsie Glen Holliday Park iets ten noorden van Fintry. Een plaatsje op het tentenveld hebben ze wel voor ons. Kosten: £25,- per persoon. We krijgen dan wel elk onze eigen pitch! We wagen nog een poging en doen het verzoek om met twee tentjes op één pitch te staan maar dat blijkt echt niet mogelijk te zijn. We gooien het over een andere boeg. We vragen wat de prijs is van een soort trekkershut, een zogenaamde Pod. Deze zijn voorzien van twee bedden, tafeltje met stoelen,flatscreen, koelkastje, magnetron, waterkoker, broodrooster en een pedaalemmer. Prijs voor één nacht: £58,- Hier hoeven we niet lang over na te denken! Geen last van eventuele regenbuien en vervelende midges.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Droog en warm onderkomen.

Geplaatst in Schotland 2019 | 1 reactie

Bloemrijk Schotland.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

26 Mei 2019.

Aberfeldy – Strarhyre

Het heeft vannacht veel geregend en als we opstaan is het nog niet op. Wat we dan nog niet weten is dat het nog lang niet op is! Als we met onze plastic zakken met ontbijtspullen voor restaurant The Laundry staan blijkt tot overmaat van ramp de deur gesloten. Ook het naastgelegen restaurant Dishwash is nog dicht. Helaas, er wordt hier vandaag dus niet ontbeten. We hijsen ons in de regenkleding en breken de natte boel op. In het dorp bij een tankstation ontbijten we met een sandwich en een kop koffie. Rond een uur of elf klaart het iets op en laat zelfs de zon zich even zien. Twintig minuten later is alles weer zo grijs als vanouds. In Killin steken we aan voor een warme hap en kachelen daarna verder over een traject dat zelfs bij regenachtig weer prachtig en spectaculair is! Aan het eind van de dag belonen we onszelf in Strathyre met een warme kamer in een B&B. Citaat van Wim: Zelfs mijn smartphone

weet wat er hier aan de hand is. Als ik een berichtje wil maken en ik tik een R in, is het eerste woord wat hij weergeeft: REGEN!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Eindelijk iets warms.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Waterval bij Killin.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Water in overvloed.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

25 Mei 2019.

Blair Atholl – Aberfeldy

We hebben geluk vanmorgen. Het is droog en stil weer. Zelfs het de ochtendzon laat zich heel even zien. De tenten gaan deze keer droog in de tassen! De vreugde is echter van korte duur. Amper een half uur op de fiets of we voelen de eerste druppels al. We vermoeden dat het vandaag wel eens een spetterende dag kan worden! We drinken koffie en doen wat inkopen in het toeristische plaatsje Pitlochry. Gehuld in onze regenkleding trappen we de dag door, buitje na buitje incasserend. Op de overvolle camping in Aberfeldy is er nog net een plaatsje voor ons en zetten we in de regen onze tentjes op. Zelden een camping gezien met zoveel picnictafels. Alleen we hebben er met dit weer niets aan. Ons avondeten nuttigen we, bij gebrek aan beter, tussen de wasmachines en de drogers in de Laundry Room.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Privat Garden.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

In het land der blinden…..

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Pitlochry.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Blair Castle.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

24 Mei 2019.

Kingussie – Blair Atholl

Na een stevig en goed verzorgt ontbijt pakken we al onze tassen weer op de fietsen en worden we, voordat we vertrekken, nog even gefotografeerd door Steven en Persley. Amper een half uur later wordt een beetje modder op het fietspad Wim noodlottig. Bij het passeren van een paaltje in het midden van het pad maakt hij een schuiver en gaat onderuit. Hijzelf komt er redelijk goed vanaf met een schaafwond op zijn elleboog. Dat heeft hij waarschijnlijk te danken aan het feit dat hij thuis voordat we vertrokken ook twee keer een flinke smakkerd heeft gemaakt. Enige ervaring is hem dus niet vreemd! Zijn regenjas kan minder goed tegen zo’n smak en is helaas flink beschadigd. Vanaf Dalwhinnie gaan we in een geleidelijke klim over de Drumochter Pass.(462m) De afdaling gaat ook mooi geleidelijk en gaat door tot Blair Atholl waar we gaan overnachten op camping Blair Castle. Het is daar een drukte van belang. Dat komt mede doordat de Schotten een lang weekend vrij zijn in verband met een nationale feestdag en dat er zaterdag een groot festijn in dit dorp plaatsvind!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Drumochter pass.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Het gat van Schotland.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Lust je nog een glaasje?

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

23 Mei 2019.

Boat of Garten – Kingussie

Na het ontbijt gaan we op zoek naar huize Cuilalunn. Liesbeth en Eric uit Haamstede zijn kennissen van Wim en hebben circa vijfentwintig jaar geleden enige tijd doorgebracht in deze plaats en kennis gehad aan de mensen die hopelijk nog in dit huis wonen. Dat blijkt zo te zijn. We worden zeer hartelijk ontvangen door Iain en Beverley en krijgen smeuïge verhalen en koffie voorgeschoteld. Er lag al jaren een door Beverley gemaakt cadeau op Liesbeth te wachten, maar helaas was het te groot om het in de fietstas mee te nemen. We worden nog verwend met een zakje koekjes voor onderweg, daar was gelukkig nog wel plaats voor! We bekijken nog even de mooie tuin waar veel werk is van gemaakt en nemen hartelijk afscheid van deze aardige mensen. We gaan overnachten in B&B Dunmhor Guest House waar Steven en Persley ons hartelijk welkom heten. Onze fietstassen zetten we eerst in de hal voordat we de fietsen in de garage achter het huis parkeren. Als we terugkomen heeft Persley een foto gemaakt van de bagage. Ze vindt het ongelofelijk dat dat allemaal op twee fietsen meegenomen wordt!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Spoorbrug.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

De tuin.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Iain en Beverley

Geplaatst in Schotland 2019 | 1 reactie

22 Mei 2019.

Inverness – Boat of Garten

Het weer is ons nog steeds niet gunstig gezind. We kunnen tussen de buien door net droog ontbijten maar helaas de tenten gaan weer kletsnat de tassen in. Onderweg naar de Tesco voor boodschappen komen we langs de Cathedral van Inverness. Na een aantal eerdere pogingen lukt het ons deze keer wel om een kaarsje op te steken voor allen die ons lief zijn en in het bijzonder voor hen die een moeilijke periode in hun leven doormaken. We verlaten de stad zonder problemen. Maar als we een klein stukje van de route laten voor wat het is pakt dit toch anders uit dan we dachten. Voor ons gevoel waren we het plaatsje Moy allang gepasseerd, nou mooi niet, de weg naar Moy was nog ver! Iets verderop in Tomatin doen we ons tegoed aan een warme maaltijd uit het koelvak van een grocery shop. Hup de magnetron in en acht minuten later staande aan de maaltijd in het winkeltje. We duiken nogmaals het koelvak in voor een lekker toetje en kunnen er voorlopig weer tegenaan. Boat of Garten gaan we er zeker halen vandaag!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Eindelijk, hier kan het.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Cathedral Inverness.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

21 Mei 2019.

Fort Augustus – Inverness.

We verlaten Fort Augustus met zowaar droog weer. We rijden aan de onderkant langs van Loch Ness met een mooi uitzicht over het water. Na de genoten eerste kilometer moeten we aan de bak. Over een lengte van circa acht kilometer moet er in drie etappes flink geklommen worden. Ook naar Schotse begrippen en die zijn echt wel wat gewend! Ondanks de zware klim genieten we van het fascinerende Schotse landschap met zijn vele groene tinten. Na een mooie lange afdaling drinken we een welverdiende kop koffie in Whitebridge. Volgens de mevrouw die ons bedient is het: a present after the hell. We moeten the present overigens wel betalen! De camping waar we overnachten valt vies tegen. Letterlijk en figuurlijk!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Loch Tarff, zoetwaterbekken.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Monsters voor Loch Ness.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Loch Ness.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

20 Mei 2019.

Inchree – Fort Augustus

De dag begint goed want we zijn precies op tijd voor de veerpont naar Corran. Van hier uit fietsen we langs de westoever van Loch Linnhe noordwaarts. De weg is een plezier om te rijden met schitterende uitzichten over het Loch met op de achtergrond de hoogste berg van Schotland de Ben Nevis. Deze weg is een zogenaamde single track road. Het voelt aan als een groot fietspad waar auto’s te gast zijn en zo gedragen vrijwel alle automobilisten zich ook. Ze wachten keurig op een passing place tot we voorbij zijn. Ook wij houden ons netjes aan deze beleefdheid regel. Voor wie comfortabel wil genieten van het fraaie uitzicht is er zelfs een sofa beschikbaar! Met een klein pontje, speciaal voor voetgangers en fietsers, steken we over naar Fort William. We trakteren onszelf op koffie plus en worden even later nogmaals gratis getrakteerd maar nu op een enorme regenbui! Met onze regenpakken aan crossen we ruim tien kilometer over een zeer grof steenslag pad lang kanaal en Loch. Op de schitterende camping in Fort Augustus zetten we in de stromende regen onze tenten op onder een afdak om ze vervolgens op het glad geschoren gazon te plaatsen.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Camping Fort Augustus.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Pontje naar Fort William.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Sits and Sofa at Sea.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Te pas en te onpas.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Veerpont Corran.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

19 Mei 2019.

Oban – Inchree

We verlaten Oban in een spikkel buitje en het is behoorlijk fris. We volgen voorlopig de NCN 78. Deze route bestaat hoofdzakelijk uit fietspaden en kleine weggetjes. Afwisselend fietsen we door de bossen en langs de kustlijn. Mooi om te fietsen en weinig hinder van het verkeer. Volgens de Schotten zijn we hier in de mooiste periode van het jaar. De meidoorns staan volop in bloei, evenals de brem en de massaal aanwezige rododendrons. In de namiddag wordt het weer iets beter en maken we van de gelegenheid gebruik om de tenten uit te hangen en te laten drogen. Op het park waar we overnachten hebben we eindelijk de mogelijkheid om gebruik te maken van een wasmachine en droger. Een paar uur later zit alles weer fris en fruitig in onze tassen.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Loch Linnhe

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Luchtkasteel?

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

18 Mei 2019.

Kilmartin – Oban

De regen die we volgens de weersverwachting rond acht uur s’morgens konden verwachten kondigden zich al rond middernacht aan. Ons plan om vroeg op te staan zodat we de boel droog in kunnen pakken valt hierdoor in het water. We draaien ons nog maar een keer om. Maar rond acht uur als het enigszins droog is breken we zo snel mogelijk de tenten af, kleddernat weliswaar maar er is geen andere keus als we verder willen. Tot ons afgrijzen zijn de midges alweer volop aanwezig en steken er lustig op los. In het nabijgelegen bushokje zetten we koffie en delen gebroederlijk het laatste brood. De regen laat ons niet in de steek en begeleid ons de hele dag tot aan ons overnachtingsadres in Oban.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Het havenstadje Oban.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Waterig uitzicht.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

17 Mei 2019.

Tarbert – Kilmartin

Afgelopen nacht moesten we bij gebrek aan een twinroom het bed delen in een dubbelroom. Voor het slapen gaan doen we eerst lakeninspectie. Onder- en bovenlakens zijn altijd in orde. De matrasbeschermer is vaak de boosdoener omdat de onderkant van waterdicht en niet ademend materiaal gemaakt is zorgt hij voor een klam en zweterig nachtje. De beschermer hebben we dus tijdelijk verwijderd en vanmorgen weer keurig op zijn plaats aangebracht. Vandaag gaan we naar Kilmartin. De route brengt ons noordwaarts naar Lochhilphead vanwaar we het Crinal Canal volgen. Dit kanaal vormt een verbinding tussen Loch Gilp en Loch Crinal over een lengte van vijftien kilometer. Het hoogteverschil hiertussen wordt opgevangen door totaal vijftien sluisjes die nog volledig met de hand bediend worden. We kamperen op een speelweide van de gemeente Kilmartin met in de onmiddellijke nabijheid een openbaar toilet en warmwatervoorziening. Het volgens ons boekje aanwezige winkeltje is helaas twee jaar geleden al gesloten. Dat wordt dus weer improviseren en rantsoeneren!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Dorpsgroen met uitzicht.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Genieten van de zon.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Sluisje 5 Crinal Canal.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Steencirkels Temple Wood.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

16 Mei 2019.

Shiskine – Tarbert

6.30 uur. Camping Bridgend. Te weinig gas, geen koffie! 8.30 uur Blackwaterfoot. Bakker nog gesloten. Geen brood en geen koffie! 9.00 uur. Machrie. Geen koffie! 10.00 uur. Pirnmill. Geen koffie! 11.00 uur. Lochranza veerhaven. Geen koffie! 11.15 uur. Op de veerboot. Geen koffie! 13.30 uur. Tarbert West. Eindelijk een restaurant met koffie maar nou hoeft het niet meer! Tussendoor met veel pijn en moeite ( er is hier geen camping) via Trivago en Booking.com een kamer in een B&B Habor Vieuw kunnen bemachtigen. Nou,nou het was me het dagje wel. Echt een puntje puntje dag!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Venster of Voedselbank.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Harbour View.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Meeuwennest.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Children’s garden

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

15 Mei 2019.

Saltcoats – Shiskine

Vandaag is het feest. In de tent van de Zwitsers wordt volop gezongen.Het oudste dochtertje is vijf jaar geworden. De vaders hebben een klein cadeautje voor haar waar ze heel erg blij mee is. Gisteren verraste ze ons met een verdord boeketje veldbloemen wat ze onderweg geplukt had. Wim sneed van een colaflesje kunstig een vaasje zodat ze in het water konden staan. Na dagen zoeken lukt het ons eindelijk een eurostekker te bemachtigen zodat we niet meer onthand van stroom op de camping zitten. Of het aan de brexit ligt weten we niet maar we moeten er tien pond voor betalen! Vanuit Ardrossan brengt de Ferry ons in een uur naar het eiland Arran. Onderweg in het zuidelijke deel worden we verrast door wegwerkzaamheden. We komen er dit keer niet onderuit om de omrijd route te moeten volgen. Om weer op onze fietsroute te komen krijgen we een lange helling van zestien procent voorgeschoteld. Lopen en duwen dus! Ter hoogte van Blackwaterfoot is een camping die volgens ons boekje vier pond per nacht kost. Voor dat geld zien we ons al staan op een zompig veld bij een koud en tochtig washok. Dan maar iets meer uitgeven voor een kamer. Een bijzonder aardige mevrouw van een B&B in Blackwaterfoot belt zeker drie kwartier het halve eiland rond zonder resultaat. Uiteindelijk belanden we toch op de camping in Shiskine. Ons vooroordeel wordt meteen gelogenstraft. Heerlijk verwarmde grote toiletruimtes een glad geschoren gazon en een heel vriendelijke ontvangst. Omdat alle plaatsen bezet zijn krijgen we een plaatsje in de childergarden. s’Avonds maken we voor het eerst kennis met de midges en zij met ons muskietennetje.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Bueno de Mosquitos

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Teatime.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Ferry Ardrossan – Brodick.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

De Zwitserland Expresse.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

14 Mei 2019.

Maybole – Saltcoats

De zon is er al vroeg bij en warmt ons op na een koude nacht. Hij zorgt er tevens voor dat we de tenten droog in kunnen pakken voor vertrek van camping The Ranch. We gaan down Hill tot Maybole. Daarna is het gedaan met de pret en worden diverse keren getrakteerd op pittige hellingen tot zestien procent! We kronkelen via de NCN 7 omhoog via een aantal kustplaatsen tot aan Saltcoats. We gaan overnachten op Holydaypark Sandylands. Voor tien Pond krijgen we een plaats tussen het naastgelegen spoor en het Litter station. Naast ons komen fietsers te staan, een Zwitsers echtpaar met twee kleine kinderen.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Brem?

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Krijgshaftig volk die Schotten.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Stadspark Ayr.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

13 Mei 2019.

Newton Stuart – Maybole

Om privacy reden hebben we geen foto’s gemaakt in de Youth Hostel. De mevrouw die om zeven uur in de ochtend al zat te breien krijgen jullie dus niet te zien. We nemen afscheid van onze conversatie vrienden uit Glasgow die lovend zijn over Nederland. Met name over de gastvrijheid, vrienden op de fiets en en ons knooppunten netwerk raakten ze niet uitgesproken. Over de eerste vijftig kilometer is er slechts één mogelijkheid om koffie te drinken. Dat we daar twintig minuten moeten wachten hebben we er graag voor over. Er is ons gevraagd hoe dat nou gaat met dat links rijden? We kunnen jullie geruststellen. We zijn inmiddels al zo links georiënteerd dat we overwegen om bij thuiskomst lid te worden van de VARA!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Geen steen des aanstoots.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Bloementapijt.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Camping de Ranch.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

12 Mei 2019.

Castle Douglas – Newton Stuart

Als we om zeven uur de tent uit kruipen is het wit om ons heen van de rijp op de anders zo groene grasmat. Om later op de dag een stuk onverhard pad te vermijden gaan we een stukje alternatief. Het maakt de route van vandaag zelfs nog iets korter. Een eindje buiten Creetown is er volgens het routeboekje sprake van een steil stukje. Nou daar is geen woord van gelogen! In de afgelopen negen jaar nog nooit meegemaakt, een hellingspercentage van dertig procent! Het Youth Hostel waar we willen overnachten is toevallig dit weekend geopend voor een groep. Gelukkig is er voor ons ook een plaatsje op zaal 2. Door onze aanwezigheid gaat de gemiddelde leeftijd flink naar beneden. Zo kunnen we beide wat ervaring opdoen voor later in het bejaardenhuis!

Geplaatst in Schotland 2019 | 1 reactie

Weg wijzer ?

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Bijtanken.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

11 Mei 2019.

Annan – Castle Douglas

Het Engelse ontbijt is bij uitstek een goede basis voor een lange fietsdag. Angela en haar man verassen ons deze keer met een smakelijk en fraai opgemaakt bordje. Hier worden de vaders blij van! In Dumfries kijken we wat rond in het centrum en plunderen de Spar supermarkt en een geldautomaat.In Haugh of Urr zoeken we naar de in het boekje vermelde Youth Hostel. Als zelfs de helft van de plaatselijke bevolking het niet weet geven we op en rijden door naar de camping in Castle Douglas. Een van de campinggasten steekt ons bij aankomst meteen een hart onder de riem met de mededeling dat het de twee laatste nachten nog gevroren heeft! Waarvan akte.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

De bordjes van Angela.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Schots tuintje .

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Watervallen van Dumfries.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Hoezo nieuwsgierig!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

10 Mei 2019.

Banks – Annan

Na een goede nachtrust starten we de dag met een uitgebreid Engels ontbijt. Vooraf kunnen we kiezen uit een groot aantal soorten muesli, cruesli, flakes enz.

Daarna krijgen we een bordje met gebakken ei, sausage, bacon, tomaat en champignons. We sluiten af met geroosterd brood royaal voorzien van roomboter en homemade aardbeienjam. Onze gastvrouw had zeker een vooruitziende blik door ons dit voor te schotelen want de eerstvolgende uren is deze brandstof hard nodig op de hellingen tot vijftien procent! We begrijpen nu ook waarom er geen hoogteprofielen in het routeboekje staan. Deze zou, zo vrezen wij, veel overeenkomen met een hartcardiogram. Na een bezoekje aan Gretna Green eindigen we de dag in het Rowanbankhouse in Annan.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Dank u voor het mooie weer.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Komt dit nog goed?

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

The First lovers Gretna Green.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

9 Mei 2019.

Hexham – Banks.

Het is droog, grijs en koud als we vertrekken. Er staat een schrale noord-oosten wind. Reden we gisteren nog relatief vlak, vandaag is het andere koek en moeten we flink aan de bak. In grote lijnen volgen we de Hadrian’s Wall. We passeren twee plaatsen waar nog opgravingen gedaan worden voor wetenschappelijk onderzoek. Wederom een warm ontvangst op ons overnachtingsadres, ditmaal vergezeld van koffie met chocoladecake. Omdat alle kamers in het huis geboekt zijn krijgen we de beschikking over een complete vakantiehuis. Als dat geen luxe is?

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

B&B Quarryside.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Koolzaadveld.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Bingo!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Nog even wachten!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Even wachten!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

8 Mei 2019.

Newcastle -Hexham.

Als we in Newcastle van boord gaan kunnen we gelijk de regenpakken aan. Dat we die s’middags bij aankomst op ons overnachtingsadres pas uit zouden trekken konden we toen nog niet vermoeden. Ons pad vinden door Newcastle is een eitje. We volgen route S72 naar de Hadrian’s Wall. Rond een uur of vier zijn we het spuugzat en kleddernat. Een warme ontvangst, een warme kamer en een warme douche vergoeden veel van de verregende dag.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Links – Rechts?

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Verrassing !!

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Fietscafé.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Milleniumbridge Newcastle

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

Knooppunt 15

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

7 Mei 2019.

Nijkerk/Utrecht – IJmuiden.

Bij knooppunt 15 nabij Muiden ontmoeten de vaders elkaar om zo gezamenlijk naar IJmuiden te fietsen, alwaar de ferry naar Newcastle al op ons lag te wachten. Ondanks dat we te laat waren meer inchecken mochten we toch nog mee! Twintig minuten later varen we de haven uit en zetten koers naar Engeland.

Geplaatst in Schotland 2019 | Een reactie plaatsen

13 Juni 2018.

Sevilla – Amsterdam Schiphol

Nadat we zijn opgestaan pakken we alles wat we niet meer mee hoeven te nemen in een fietstas en brengen deze naar het depot waar de overige tassen en fietsen al staan. Ontbijten in het Hostal kan niet voor zeven uur maar rond dat tijdstip zijn we al in het busstation waar we ondanks de drukte nog net een kopje koffie kunnen scoren, voordat de bus naar de luchthaven vertrekt. De rit door de stad is zeker de moeite waard want er is best wel veel te zien onderweg. Op de luchthaven aangekomen hebben we nog voldoende tijd om een ontbijtje te nuttigen. Inchecken middels onze smartphone en controle bij de beveiliging verlopen gladjes en ook het boarden verloopt vrij vlot ondanks dat het volle bak is. We treffen mooi vliegweer want het is helder en zonnig. Voor Wim, die bij het raampje zit, valt er veel te zien. Het hoogtepunt is als we over Zeeland vliegen en Wim zijn woning in Burgh Haamstede langzaam onder zich door ziet glijden. Het is net Google Earth maar dan zonder inzoomen! Na een beetje stoterige landing zetten we weer voet op vaderlandse bodem. We zijn zeer verrast en heel blij dat we welkom worden geheten door onze wederzijdse familie. Met een lach en een traan sluiten we op Schiphol deze pittige maar geweldig mooie fietstocht door het Spaanse bergland af.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

12 Juni 2018.

Dos Hermanas – Sevilla

Vandaag de laatste fietsdag, we hoeven maar een afstand van twintig kilometer te overbruggen. We hebben dus alle tijd, doen het rustig aan en breken niet eerder op, voordat we alles kurkdroog in kunnen pakken. Als we de camping verlaten volgen we weer de A-480 die al snel overgaat in de CA-31. Deze weg loopt door tot het centrum van Sevilla. Onderweg gaan we nog even aan bij een Farmacia om wat extra diclofenac in te slaan. We vragen om drie doosjes, maar die vlieger gaat niet op. Eén doosje is geen probleem, maar drie doosjes kan alleen op recept. Er is druk verkeer richting centrum. Wij hebben daar weinig last van, want Sevilla heeft een uitstekend netwerk van groen gekleurde fietspaden. Rond half drie arriveren we bij Hostal Jentoft. Dat is de locatie waar we gaan overnachten en hier kunnen we onze fietsen en bagage in depot geven en zal de firma Soetens vanaf hier het transport naar huis verzorgen. Nadat we zijn opgefrist gaan we eerst een kijkje nemen in het nabij gelegen mega-busstation. Hier moeten we morgen vertrekken naar het vliegveld. We oriënteren ons bij welke van de vele haltes we op moeten stappen en krijgen de info dat we de tickets morgen in de bus moeten kopen. Tegenover het busstation nemen we een kijkje in een groot oud treinstation. Het is al heel lang geleden dat hier nog treinen reden, inmiddels is het station verbouwd en zie je hier zo´n beetje hetzelfde concept als de markthal in Rotterdam. Gelukkig is hier de prachtige oude architectuur bewaard gebleven en nog prominent aanwezig. We gaan nog een hapje eten, ronden dat af met een ijsje en dan is de dag alweer om. Op onze kamer in het hostal kijkt Wim nog eens in zijn strava-administratie en komt tot de volgende conclusie: We hebben in totaal tweeduizend en vijfenzestig kilometer gefietst met een gemiddelde van negen en vijftig kilometer per fietsdag. Er ging geen dag voorbij of er moest vaak en ook stevig, geklommen worden. In totaal hebben we dertigduizend en driehonderdvijfenzeventig hoogtemeters gemaakt! We kunnen het zelf haast niet geloven. Morgen vliegen we naar Schiphol. De afstand daarheen is circa tweehonderd kilometer meer dan dat wij gefietst hebben. Wij deden er vijfendertig dagen over, morgen gebeurt dat in twee uur en drie kwartier! Ja, zo kan het dus ook!

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Sevilla.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Lover-Laantje.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Einddoel bereikt!

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

11 Juni 2018.

Dos Hermanas

We slapen een uurtje langer want vandaag blijven we hier in Dos Hermanas. We wassen zoveel mogelijk kleding uit, zodat het fris de tassen in kan. Dit doen we, omdat de fietsen en bagage, niet eerder dan 1 juli worden opgehaald uit Sevilla. De firma Soetens gaat dit wederom voor ons verzorgen. We lunchen tussen de middag in een superstore van Carrefour, bekijken uitvoerig de non-food- en outlet afdeling en kopen meteen in voor de avondmaaltijd. We werken s’ middags nog wat aan de administratie en inspecteren onze tassen op alles wat eetbaar is en niet meegenomen kan worden. In de avond eten we nog een pasta-maaltijd en als postre ons favoriete toetje in tweevoud! Omdat we hier dichter bij de evenaar zitten is het veel vroeger donker dan in Nederland. Rond tien uur volgen we het voorbeeld van een huismus die vanmiddag vlak voor onze tent neerstreek. Oogjes dicht en snaveltjes in het dons. Welterusten!

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Administratie.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Siesta.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

10 Juni 2018.

Montellano – Dos Hermanas

We doen ons tegoed aan het goedverzorgde en uitgebreide ontbijtbuffet. We krijgen zelfs een karaf vers geperst sinaasappelsap op tafel gezet door de attente en altijd vriendelijke hotelbaas. Als we drie kilometer vanaf Montanella op weg zijn overschrijden we de totaal afgelegde afstand van tweeduizend kilometer. Als we een klein uurtje verder zijn krijgen we de gelegenheid om dat te vieren. In de wereld of nowhere staan we plotsklaps voor Bar Venta Diego. Deze Bar blijkt, zo wie zo op zondag, een pleisterplaats voor mountainbikers te zijn. We arriveren gelijker tijd met een groepje van een man of zes. Binnen is het al een drukte van belang en geldt blijkbaar de regel, wie het hardst schreeuwt wordt het eerste geholpen. Nou dat verliest een bescheiden Nederlandse fietser gegarandeerd van een Spaanse mountainbiker! Het duurt even maar dan kunnen ook wij, als gasten van dit land, aan de koffie met een bescheiden koekje erbij. De mountainbikers hebben wel veel belangstelling voor de fietsen en alles wat er op en aan zit. Als we weer op pad zijn en de Spanjaarden laten zien dat wij ook wel stevig door kunnen rijden, komen we er na een kilometer achter dat we in ons enthousiasme de afslag naar de SE-9015, richting El Palmar de Troya, hebben gemist. We rijden terug, nemen nu wel de goede afslag, en komen dan op een weggetje waarvan zelfs onze gids Benjaminse vindt dat een nieuwe laag asfalt hier zeker op zijn plaats is. Nou, en als hij dat vindt is het zeker noodzakelijk! Na twee kilometer lopen en daarna langs keien en gaten laverend, verbeterd langzamerhand het wegdek. In El Palmar de Troya vieren we de zondag met een tweede kopje koffie en er is zelfs wat lekkers bij! Iets buiten El Palmar zien we een indrukwekkende kathedraal voorzien van koepels en diverse torens. De kathedraal behoort toe aan de Palmariaans-Katholieke Kerk, een christelijke sekte gesticht in 1978. De sekte claimt onder andere, dat zij de echte paus in hun midden hebben. We hebben het idee dat ze daar in Rome toch wel iets anders over zullen denken! Als we weer verder fietsen over een goed geasfalteerd landweggetje, ontmoeten we een Nederlands koppel, fietsend vanaf Madrid naar Málaga. Zij zijn ook van plan de Via Verde de la Sierra te gaan rijden. Door wat wij ervaren hebben kunnen we ze van nuttige informatie voorzien, zodat ze voortijdig hun route aan kunnen passen. Wij gaan ter hoogte van Guadelema de los Quinteros De A-480 op, een vrij drukke doorgaande weg richting Sevilla. In Los Palacios y Villafranca vinden we een schaduwrijk bankje op een groot plein. Het is hoog tijd voor een boterham. Nou ja, boterham! Het brood wat we uit de verpakking halen is zo dun gesneden en zo luchtig dat je het goed vast moet houden anders gaat de wind er mee vandoor! Tijdens deze luchtige maaltijd besluiten we om de route, die vanaf hier over een fietspad naar Sevilla gaat, te verlaten en de A-480 verder te volgen naar Dos Hermanas. We willen daar vandaag en morgen overnachten op Camping Villsom aan de rand van het stadje. Als de tenten op hun plaats staan en zijn ingericht, maken we toilet en trekken ons zondagse pak aan. Nu we bijna aan het eind van onze fietstocht zijn voelen we behoefte deze dag waardig af te sluiten. Op naar Mc. Donald!

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Hoedown, nieuw asfalt?

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Zonnebloemen.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Pal Marianne’s kathedraal.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

9 Juni 2018.

Olvera – Montellano

Na een goede nachtrust op de rotsbodem verlaten we camping Pueblo Blanco en koersen terug naar Olvera. Eerst maar koffie en boodschappen want dat zal op de Via Verde de la Sierra wellicht niet voorhanden zijn. We volgen de groene bordjes richting Via Verde en maken zowat een vrije val, zo heftig daalt het weggetje naar het voormalig stationnetje van Olvera. Als we de Via Verde oprijden worden we geconfronteerd met een verbodsbord waarop een inrijverbod staat met de tekst dat de Via Verde is afgesloten. Daaronder een overzichtskaart waarop de blokkades met rood zijn aangegeven. Tweeëneenhalve week geleden hadden we op de camping in Siles hier al wat over gehoord van een landgenoot. Door zware regenval waren er op diverse plaatsen modderstromen geweest die ook een aantal tunnels min of meer hadden versperd. Volgens hem waren ze toen al bezig de modder op te ruimen en het pad weer begaanbaar te maken. We denken dus dat het allemaal wel mee zal vallen en negeren het verbodsbord. Na zevenhonderd meter volgt de eerste tunnel die deels afgesloten is met een dranghek. We schuiven het hek wat opzij en als we de tunnel inrijden gaat de spaarzame verlichting branden. Als we honderd meter verder zijn zien we de uitgang van de tunnel die deels gebarricadeerd is door een hoop grond waarin wat sporen te zien zijn. Wim rijdt nog wat verder door en rijdt zich prompt vast in de prut. Het is leem met de consistentie en werking van drijfzand! Joost moet er aan te pas komen om Wim en zijn fiets er weer uit te trekken. We zien nu wel het nutteloze van deze expeditie in en laten de tunnel en de Via Verde, zij het met pijn in ons hart, voor wat ze zijn. Buiten de tunnel peuteren we met een stokje zoveel mogelijk leem weg tussen band en spatbord, de remblokken en Wim nog bij zijn voeten en sandalen. We gaan terug naar Olvera. Een vrije val omhoog bestaat helaas niet, dus moeten we onze fietsen over een lengte van bijna één kilometer omhoog duwen tegen een helling van veertien procent! Als we eenmaal boven zijn hebben we het gevoel dat we ons kruit voor vandaag wel verschoten hebben, maar na een kop koffie en een flinke zak churus ziet de wereld er weer wat beter uit. Vanuit Olvera zit er niet veel anders op dan voor een groot deel dezelfde weg terug te fietsen die we gisteren met de nodige moeite hebben afgelegd. Als we halverwege langs een tankstation met een  autowasplaats komen maken we van de gelegenheid gebruik om met een hogedrukspuit Wim zijn voeten, sandalen en fiets van de sneldrogende gele bagger te verlossen. Vijftien kilometer vóór Villamartin verruilen we de A-438 voor de A-375 en rijden naar Puerto Serrano waar we de route van Benjaminse weer oppikken. Aan het eind van de middag komen we in Montellano aan waar we willen overnachten in Hotel La Posada. Als we op het adres aankomen, staat op het hotel “Andalou” en op de deur prijkt een vel papier waarop met grote letters staat: COMPLETO. Eronder staat een telefoonnummer. Twee buurvrouwen die naast het hotel wonen, helpen ons uit de brand. Wat vroeger La Pasado was is nu Andalou en zij bellen wel even naar de hotelbaas! Vijf minuten later is hij al ter plaatse. Hij zorgt ervoor dat we toch nog een kamer krijgen en wij betuigen onze dank aan de dames met voor elk een paar klompjes.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Churus.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Gele Prut.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Ja, daar staat het!

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

8 Juni 2018.

Villamartin – Olvera

We doen het royale ontbijtbuffet alle eer aan zodat we voorlopig even voorruit kunnen, laten het Aeroporto voor wat het is en rijden terug naar Villamartin. Eerst naar de Mercadona waar we flink inslaan want onderweg zullen we niet veel aan winkel tegenkomen. Het is de bedoeling dat we vandaag weer naar de route van Benjaminse teruggaan. Verlieten we de route zes dagen geleden in Ronda nu pikken we hem, dertig kilometer noordwaarts weer op in Olvera. Dat heeft zo zijn reden. We willen namelijk nog graag de mooiste Via Verde van Spanje fietsen, de Via Verde de la Sierra. Deze loopt van Olvera via Coripe naar het eindpunt in Puerto Serrano. Het traject is zesendertig kilometer lang en voorzien van éénentwintig tunnels waarvan de grootste bijna een kilometer lang is. Als we de plaats Algodonales naderen is er een mogelijkheid de drukke A-384 te verlaten en via kleinere en minder drukke wegen eveneens Olvera te bereiken. Als we bij de afslag zijn en de weg fors omhoog zien kronkelen in de richting van nogal wat onheilspellende bewolking besluiten we om de A384 maar verder te volgen. Voordat we in Olvera zijn moeten we ook op deze route regelmatig lang en pittig klimmen. Rond drie uur arriveren we in het stadje en is het de hoogste tijd om iets te eten. Een Spaanse schone verwijst ons naar Taberna Juanito Gomez. Een druk bezochte zaak waar we met enig geluk een nog niet afgeruimd tafeltje bemachtigen. Vandaag gaan we volledig voor vis. Volgens de Spaanse schone een specialiteit van deze taveerne. Ze heeft niets te veel gezegd en we genieten van een uitstekende maaltijd. We dalen af uit het centrum van de stad en komen weer op de A-384. Deze volgen we enkele kilometers tot de afslag naar camping Pueblo Blanco. De lange oprit naar de camping mag er zijn en kan zo dienst doen als finishplaats bij de Vuelta a España. Wij moeten hem helaas lopend afleggen! De tweede verassing is de bodemgesteldheid van de staanplaatsen. Ondanks het gebruik van rots pennen is er geen haring de steengrond in te rammen. Als we er al een aantal krom hebben geslagen stoppen we ermee. We hebben het geluk dat onze koepeltenten zelfdragend zijn en in principe vrijwel zonder haringen opgezet kunnen worden. De twee scheerlijnen die wel nodig zijn fixeren we met een flinke zware kei. Al met al is deze camping nou niet bepaald de uitgelezen plaats voor tentkampeerders, tenzij un emplado even langs komt met een boorhamer!

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Camping Pueblo Blanco.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Castillo Olvera.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Laatste loodjes naar Olvera.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

7 Juni 2018.

Paterna de Rivera – Villamartin

We ontbijten weer Spaans en krijgen een mega geroosterde boterham en voorzien die rijkelijk van roomboter en marmelade. Twee kopjes koffie de man erbij en dat slechts voor drie euro. Geen prijs voor een Spaans ontbijt. De prijs voor de kamer sluit hier bij aan en bedraagt veertig euro. We gaan naar onze fietsen die op de afgesloten binnenplaats gestald staan. De met tuingaas beklede toegangsdeur staat wagenwijd open en een déjá vu gevoel dringt zich op! Deze situatie hebben we eerder meegemaakt in Tsjechië maar gelukkig is het verloop hier minder desastreus, want de fietsen staan er nog! We vervolgen onze weg en houden de A-389 aan richting Arcos de la Frontera. Nadat we een uur onderweg zijn komen we langs een gigantische oppervlakte met zonnepanelen, althans dat is de eerste indruk. Als we het van dichtbij bekijken blijken het parabole spiegels te zijn die het zonlicht bundelen en weer uitstralen naar een centraal punt. In dit geval een stalen buis waar een vloeibare zoutoplossing doorheen wordt gepompt. De zoutoplossing wordt door de instraling verwarmd tot een temperatuur van vier- tot zeshonderd graden Celsius en vervolgens benut in een centrale om elektriciteit op te wekken. Het voordeel ten opzichte van zonnepanelen is dat de verkregen warmte opgeslagen kan worden in geïsoleerde tanks en zodoende ook s’nachts en bij bewolking benut kan worden. Al met al een interessant project, zeker voor techneuten! Na het zien van zoveel energie gaan we bij het eerstvolgende tankstation onze eigen energievoorraad aanvullen met… ja, alweer geroosterd brood. We krijgen er een mandje bij met diverse soorten paté en boter. Wil je ander beleg, dan staat dat op de bar! We rijden door een landbouwgebied met afwisselend graan en zonnebloemen. Later passeren we nog een strook met veel tuinbouw waar ze druk bezig zijn met het rooien van wortels die in grote big bags meteen worden afgevoerd. In Arcos de la Frontera aangekomen is het tijd voor een boterham. We treffen een mooi groen en schaduw rijk parkje annex speeltuin. Als we goed en wel aan de dis zitten komt er een tweepersoons onderhoudsploeg die de beregenings- installatie komt controleren en opnieuw inregelen. Ondanks dat het warm is hebben we nog geen behoefte aan een buitje en verkassen dus naar een ander bankje buiten de gevarenzone. Het plan is om in Villamartin te overnachten. Vanuit Arcos de la Frontera nemen we de route onderlangs het stuwmeer Embalse de Bornos via de CA-6105 en A-373. We doorkruisen Villamartin op zoek naar een overnachtingsadres. De Oficina de Turismo is, zoals we veel vaker meemaken, gesloten. We checken de smartphone en de IPad en zien slechts één mogelijkheid, Hotel Rural La Antigua Estación gelegen bij het lokale vliegveldje. We krijgen een mooie zeer ruim bemeten kamer voor een navenante prijs, en als we de Duitse eigenaar mogen geloven kunnen we morgen de dag beginnen met een uitgelezen frühstück.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen

Parabole spiegels.

Geplaatst in Spanje 2018 | Een reactie plaatsen